Zaaranżujmy sobie małżeństwo

kzarecka

2008-03-12

aranzowanemalzenstwa_16025 marca będzie można zagłębić się w lekturze "Aranżowanych małżeństw" Chitry Banerjee Divakaruni (nie tak dawno Zysk wydał "Nieświadome błędy naszego życia" tej autorki; autorki, o której w "Booklist" pisano, że plasuje się w awangardzie twórców literatury pięknej). "Aranżowane małżeństwa" są jej pierwszym zbiorem opowiadań. Przez pięć tygodni publikacja znajdowała się na liście bestsellerów "San Francisco Chronicle". Urzekła i krytyków, i czytelników. Układ wręcz wymarzony.



O książce - zbiór opowiadań, którego bohaterkami są kobiety rozdarte pomiędzy dwoma światami. Doświadczają poczucia zarówno wolności, jak również schwytania w pułapkę różnic kulturowych i starają się odkryć swoją prawdziwą tożsamość. Dla tych kobiet możliwość zmiany, rozpoczęcia wszystkiego od nowa, jest jednocześnie przerażająca i obiecująca – niczym ocean oddzielający je od domu w Indiach. Poczynając od młodej mężatki, której baśniowa wizja Kalifornii rozpada się na kawałki, gdy jej mąż zostaje zamordowany, a ona sama musi stawić czoło przyszłości, a kończąc na rozwiedzionej kobiecie w średnim wieku, która marzy o doskonałym życiu.

Divakaruni stworzyła jedenaście niezapomnianych portretów kobiet, które wkroczyły na drogę przemian. W swej książce autorka porusza wiele różnorodnych problemów, takich jak rasizm, różnice społeczne, aborcja czy rozwód. Divakaruni mówi, że tworząc opowiadania, czerpie ze swojej wyobraźni oraz z doświadczeń innych ludzi.

"School Library Journal": - Większość z jedenastu bohaterek opowiadań żyje w Indiach lub w USA u boku mężów wybranych przez ich rodziny. I chociaż historie wydają się opisywać sytuacje rodem z opery mydlanej, jest w nich zniewalająca siła, kiedy kobiety te walczą z tradycyjnym podejściem do małżeństwa, podobnie jak mężczyźni walczą o finansowe przetrwanie. Przez wszystkie opowiadania przewija się problem związany z tym, że ludziom urodzonym i wychowanym w tradycyjnym społeczeństwie trudno jest zmienić sposób postrzegania rzeczywistości, nawet jeśli żyją w innej kulturze.

"Booklist": - Divakaruni w doskonałych i głęboko wzruszających historiach odkrywa różnice pomiędzy życiem kobiet w Indiach, kraju ich urodzenia, i w Stanach Zjednoczonych, który jest krajem przez nie wybranym. Jak sugeruje tytuł, są to historie o zaaranżowanych przez rodziców małżeństwach, bardziej skoncentrowanych na pozycji i kolorze skóry niż na szczęściu córek. Większość opowiadań dotyczy postrzegania tradycyjnejroli kobiet hinduskich w wolnym społeczeństwie amerykańskim. Nawet najbardziej posłuszne i niepewne swej wartości kobiety odkrywają, że mogą prowadzić o wiele bardziej satysfakcjonujące życie. Historie te olśniewają swoim pięknem, niektóre są smutne, inne pełne objawień, wszystkie zaś są niezapomniane.

Fragment
Woda kobiecego jeziora uderza o moje piersi chłodna, uspokajająca. Czuję, jak zaczyna zmywać mi z ciała gorącą nerwowość. Drobne falki łaskoczą mnie pod pachami i unoszą wokół mnie sari, mokre i żółte niby słonecznik po deszczu. Zamykam oczy i czuję słodką brązową woń papki ritha, którą moje przyjaciółki, Dipali i Radha, wcierają mi we włosy, żeby dziś wieczorem połyskiwały drobnymi iskierkami. Trą z większym zapałem niż zwykle i dokładniej spłukują, bo dzisiaj jest szczególny dzień. Dzień oglądania kandydatki na żonę.
— Ej, Sumita! Mita! Ogłuchłaś? — odzywa się Radha. — Trzeci raz ci zadaję to samo pytanie. — Spójrz na nią, już marzy o mężu, a na oczy go jeszcze nie widziała! — żartuje Dipali. A potem dodaje głosem, który nie umie ukryć zazdrości: — Kto by się przejmował przyjaciółkami z małej indyjskiej wioski, kiedy ma zamieszkać w Ameryce?
Chcę temu zaprzeczyć, powiedzieć, że zawsze będę je kochać i pamiętać wszystkie te rzeczy, które robiłyśmy razem, kiedy dorastałyśmy — wyprawy na targ, ćarak, gdzie za każdym razem zjadałyśmy za dużo słodyczy, łupieżcze najazdy na drzewa guawy u sąsiadów, gdy dorośli drzemali w letnie popołudnia, opowiadanie bajek, kiedy splatałyśmy sobie nawzajem włosy w skomplikowane fryzury, które same wymyśliłyśmy. Ale zajęcia
dziewczynki wydają się już odległą przeszłością, zblakłą jak sepia starych fotografii. Nazywa się Somesz Sen. To on ma dzisiaj przyjechać z rodzicami do naszego domu i zostać moim mężem, "jeśli będę miała tyle szczęścia, żeby mnie wybrali", jak mówi moja ciotka. Przybywa aż z Kalifornii. Wczoraj ojciec pokazał mi na metalowym globusie, który ma na biurku, pulchny różowy pas na skraju mozaikowej bryły z napisem Untd. Sts. of America. Dotknęłam go i poczułam, jak podniecenie biegnie mi po ręce niby elektryczna iskra. A potem zgasło, zostawiając na palcach jedynie chłód metalu. Po raz pierwszy przyszło mi do głowy, że jeśli sprawy potoczą się tak, jak wszyscy na to liczą, przejadę pół świata, żeby żyć z mężczyzną, którego nawet nie znam. Czy kiedykolwiek zobaczę jeszcze rodziców? Nie wysyłajcie mnie tak daleko, chciałam zawołać, ale rzecz jasna tego nie zrobiłam. To by była niewdzięczność. Ojciec tak się starał znaleźć dla mnie tego kandydata. Zresztą, czy matka nie powtarzała mi zawsze, że takie jest przeznaczenie każdej kobiety? Zostawić znane dla nieznanego. Sama to zrobiła, tak jak przedtem jej matka. "Zamężna kobieta należy do męża, do teściów". Gorące nasionka łez zakłuły mnie w powieki na tę niesprawiedliwość.

Chitra Banerjee Divakaruni "Aranżowane małżeństwa"; Wydawnictwo: Zysk i S-ka; Format: 145 x 205 mm; Okladka: miękka; ISBN: 978-83-7506-204-5

KaHa

Tagi: Chitra Banerjee Divakaruni, Aranżowane małżeństwa, książka, fragment, Nieświadome błędy naszego życia,

<< Powrót

Papierowy Ekran 2009

FB PL

Kejos

HaZu

PL zmiany