Daniel przeprowadził kolejny wywiad z cyklu "Jak pisarz z pisarzem". Tym razem na jego pytania odpowiadał Filip Onichimowski, autor między innymi powieści "Człowiek z Palermo". Co powiedział autor, który nie ma "najmniejszej ochoty aspirować do ligi Dana Browna"? Czy da się zaszufladkować? Co myśli o podziale Polski na A i B? Sprawdźcie.
Dziś zapraszam na rozmowę, jaką z Janem Antonim Homą przeprowadziła Ilona. Czy jest dobra? Ośmielam się mówić - bardzo dobra. Niezwykle ciekawa, zmuszająca do przemyśleń Autor "Kręgów..." w pewnym momencie mówi: - Chodzi o melodię mowy. Czasami dopiero głośne odczytanie jakiegoś fragmentu przekonuje mnie o jego czytelniczej użyteczności. Usiądźcie wygodnie. Uruchomcie strony głosowe. Wsłuchajcie się w muzykę poniższych słów. 
Zastanawiałam się, jakimi słowami rozpocząć tego wstępniaka... "Ludzie rozmawiają (...) o robieniu laski Hugh Grantowi przez pewną transwestytkę"? Hm... Seks. Temat kontrowersyjny. Temat tabu. "Ludzie stale gadają o swoich zmarłych krewnych". Tutaj mamy zaświaty, duchy. Też temat, o którym niektórzy wstydzą się mówić. To może zwłoki w skafandrze kosmicznym. Śmierć. Na dodatek taka. Ciągnie myśli, nieprawdaż? Aż wreszcie stwierdziłam, że moje słowa są niczym w porównaniu do tych Daniela Koziarskiego i Mary Roach. Kontrowersyjnych? Sprawdźcie. Prowokacja, zaskoczenie, nauka, zabawa - o tym między innymi przeczytacie w wywiadzie, jakiego udzieliła amerykańska autorka książek "Sztywniak", "Duch" i "Bzyk". 
Dymitr Kuźmenko to młody, zdolny ilustrator. Artysta plastyk, który pochodzi z Ukrainy. Całe szczęście do naszego kraju zajechał i choć nie "zastał Polskę drewnianą, a zostawił murowaną" (bo wielu ilustratorów mamy znakomitych), to z pewnością można powiedzieć o nim Wielki. A że zaraz będzie zaprzeczał, normalna rzecz. No cóż, skromny. Na pytanie o fanów, wybucha śmiechem. Ma ich tak wielu, czy nie ma ani jednego? Skłaniam się w stronę pierwszej opcji, przecież w moim domu ma przynajmniej dwóch: moją córkę i mnie. 
Maciej Kuczyński wydał ponad trzydzieści książek (!), a według zestawienia Pracowni Statystyki Wydawnictw Biblioteki Narodowej wyprzedził nawet Ryszarda Kapuścińskiego (w czym, co, gdzie i jak - dowiecie się z poniższego wywiadu). A mimo wszystko tak niewielu o pisarzu słyszało. Stąd ta rozmowa. Byśmy wszyscy (bo i dla mnie nazwisko autora było nieznane) dowiedzieli się, że mamy w kraju nie tylko interesującego pisarza, ale i genialnego człowieka nauki.
Wierzyłam w tę kobietę od samego początku. Coś w sobie miała. Pewna pisarka powiedziała mi, że Agnieszka Szygenda wygląda, jakby nosiła w sobie mroczną tajemnicę. Cicha, wycofana. A jednak ja widziałam w niej zupełnie coś innego. Teraz z dumą patrzę, jak inni zachwycają się nią samą i jej talentem. A ona? Ona nie wierzy. Wciąż nie dociera do niej, że jednak jest wyjątkowa. Z drugiej strony przebija siła... Wreszcie!
Zofia Staniszewska to niezwykle płodna autorka. A do tego sympatyczna, więc po przeczytaniu "Mojej les", wiedziałam jedno - chcę zrobić z Nią wywiad. Udało się? Tak. Rezultat? Poniżej. Jeśli komuś nie odpowiada czytanie o literaturze lesbijskiej, może sobie ten wywiad podarować. Wszystkich innych zapraszam. Zobaczycie, że warto wysłuchać Zofii.
Krzysztof Beśka, absolwent filologii polskiej, prozaik, poeta, dramaturg, autor słuchowisk. Debiutował głośną, nie tylko za sprawą tytułu - "Wrzawą", rozprawiającą się z mitem szybkiej kariery w stolicy. Niedawno ukazała się jego trzecia powieść zatytułowana "Fabryka frajerów", w której przez pryzmat liceum wojskowego pokazał historię dorastania całego pokolenia. Człowiek, który nie boi się mocnych tez, co udowadnia w niniejszym wywiadzie, którego udzielił Przystani Literackiej.
